Na pierwsze przedstawienie w języku słowackim (Hriech a V službe, Jozefa Gregora Tajovskiego) bratysławianie musieli czekać do maja 1920. Mimo to, większość inscenizacji prezentowana była w języku czeskim. Powodem takiej sytuacji była niedostateczna liczba słowackojęzycznych scenariuszy, a także aktorów, tancerzy i śpiewaków. Pierwszymi profesjonalnymi słowackimi aktorami byli: Andrej Bagar, Ján Borodáč, Oľga Borodáčová-Országhová, Jozef Kello oraz Gašpar Arbét. Na przełomie lat 1921–1922 podróżowali oni po kraju, docierając do dużej liczby odbiorców i propagując teatr wśród mieszkańców gmin słowackich.
W roku 1932 odnotowano rozłam Towarzystwa SND na Czeską oraz Słowacką Kompanię Teatralną Słowackiego Teatru Narodowego. Pierwszej przewodniczył V. Šulc, drugiej zaś – J. Borodáč. Obydwie grupy z sukcesami wystawiały swoje inscenizacje zarówno po czesku, jak i słowacku, aż do roku 1938, kiedy to kompania czeska została zmuszona do opuszczenia teatru.