4 września, podczas przemarszu drogą Szczerców-Lubiec, 30 dac wspólnie z 30 pułkiem artylerii lekkiej niemal zupełnie rozbił niemiecką kolumnę piechoty. Jego 1 bateria wystrzelała w stronę wroga 150 pocisków. 5 września, w związku z walkami obronnymi 30 DP, dywizjon kładł kilkakrotnie ogień zaporowy na stanowiska wyjściowe niemieckiej piechoty. Około godz.18.00 dywizjon położył ognie zaporowe na niemiecką kolumnę piechoty usiłującą oskrzydlić obronę 30 DP od strony Rząsawy, zmuszając ją do wycofania się.
Walki odwrotowe Z uwagi na przerwanie frontu pod Piotrkowem, 30 dac wraz z macierzystą 30 DP o godz.23.00 rozpoczął odwrót przez Kluki, Parzno, Grębociny, Zelów, Zelówek, Bocianichę, Zabłoty, Kuźnicę, Mierzączkę Dużą do lasów pod Dłutowem, gdzie baterie zajęły o godz. 10.00 6 września stanowiska ogniowe. Po całodniowym postoju nocą 6/7 września dywizjon pomaszerował do rejonu Poddębin-Żuromin, gdzie wspólnie z II/4 pac resztą amunicji ostrzeliwał niemieckie oddziały i powstrzymywał natarcie niemieckiej piechoty. Wieczorem 7 września wysunięte patrole dywizjonu z lkm toczyły potyczki z niemieckimi patrolami. 7/8 września wraz z 30 DP wykonał marsz odwrotowy w rejon Brzezin, zajmując stanowiska w lesie na północ od Kołacina. Z uwagi na brak rozkazów do odwrotu, wobec odmarszu macierzystej dywizji w ramach zgrupowania ppłk.