Oznaczało to, że w 2011 roku Justyna Kowalczyk broniła tytułów mistrzyni świata w biegu łączonym i biegu na 30 kilometrów, wywalczonych podczas poprzedniej edycji MŚ.
Kowalczyk i Małysz byli głównymi polskimi faworytami do zdobycia medali. Tuż przed rozpoczęciem mistrzostw świata, w norweskim Drammen, Justyna Kowalczyk zapewniła sobie trzecią Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata, natomiast Małysz na skoczniach w Oslo wygrywał w swojej karierze łącznie pięciokrotnie, dzięki czemu zyskał przydomek król Holmenkollen. Ponadto wśród zawodników mogących sprawić niespodziankę wymianiane było nazwisko Kamila Stocha, który w trakcie sezonu Pucharu Świata 2010/2011 dwukrotnie wygrał zawody tej rangi. W klasyfikacji Pucharu Świata przed rozpoczęciem mistrzostw Małysz plasował się na trzeciej pozycji z dorobkiem 1045 punktów, a Stoch był dziesiąty z wynikiem 574 punktów. Ponadto w zawodach PŚ punktowali pozostali trzej skoczkowie powołani do reprezentacji: Stefan Hula zajmował 37. miejsce w klasyfikacji, Piotr Żyła był 55., a Tomasz Byrt – 77.
Po raz pierwszy od Mistrzostw Świata 2003 wśród reprezentantów Polski znaleźli się specjaliści kombinacji norweskiej.