enca obejmuje już tylko dwa podgatunki: nominatywny i compilator.
Dawniej za podgatunki wrony cienkodziobej uznawano też wronę jednobarwną (C. unicolor) i wronę fioletową (C. violaceus).
Morfologia Długość ciała 40–47 cm. Masa ciała 222–285 g, podgatunek samarensis 221,6–240,6 g, podgatunek pusillus 260–279 g.
Występowanie Wrona cienkodzioba występuje w Brunei, Indonezji, Malezji i na Filipinach.
Naturalnym jej siedliskiem są nizinne subtropikalne lub tropikalne wilgotne lasy lub tropikalne lasy mangrowe.
Status zagrożenia IUCN w swej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych stosuje starsze ujęcie systematyczne i uznaje wronę cienkodziobą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) ze względu na szeroki zasięg występowania. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity w większości swego zasięgu występowania. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na wylesianie.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1821 roku Kategoria:Taksony opisane przez Thomasa Horsfielda