Najpierw Filip uczęszczał do znajdującej się w jego rodzinnej Gostomi dwuklasowej szkoły prowadzonej w języku niemieckim. Nauczył się gry na skrzypcach i fortepianie. Następnie trafił do tzw. preparandy (), szkoły przygotowującej do zawodu nauczyciela znajdującej się w Białej. Po jej ukończeniu w 1859 trafił do Królewsko-Katolickiego Seminarium Nauczycielskiego w Głogówku. W tej szkole dały się już odczuć skutki reformy radcy szkolnego Bernarda Bogedaina (obowiązywała w latach 1848–1863). Wprowadził on do szkół naukę literackiego języka polskiego. Polakom zapewniono dostęp do polskich podręczników (i polsko–niemieckich, szczególnie ważny był dwujęzyczny elementarz Onderskiego z 1845, wydany we Wrocławiu) i nauczycieli znających język polski. Robota, który znał język polski mówiony dzięki swojej matce, teraz mógł się go uczyć w pełnym zakresie, na co pozwalali mu i zachęcali tacy nauczyciele jak Józef Dorn, Jan Besta i Augustyn Cygan, a nawet dyrektor Juliusz Jüttner, wszyscy mówiący po polsku. Pod ich kierunkiem Filip zdobył gruntowne wykształcenie: pedagogiczne, dydaktyczne i metodyczne. W ówczesnej szkole dużą wagę przywiązywano do nauki grania i śpiewu. Nauczyciel był z młodzieżą obowiązkowo obecny w kościele na mszy i jeśli była taka potrzeba, grał i prowadził chór.