z 2003 opracowane przez Stanisława Surowca, Andrzeja Hopfera, Tadeusza Lasotę, Stanisława Zarembę, Jerzego Jaworskiego jest szeroko krytykowane za zawieranie zapisów sprzecznych z nadrzędnym rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Instrukcja G-5 ustala nomenklatury i definicje podstawowych pojęć stosowanych w ewidencji gruntów i budynków (jako załącznik do instrukcji), kryteria budowy i eksploatacji komputerowych systemów ewidencji oraz normy techniczne dotyczące: zakładania i modernizacji ewidencji aktualizacji operatu ewidencyjnego zakładania i prowadzenia rejestru cen i wartości nieruchomości opracowań geodezyjnych i kartograficznych do celów prawnych
Obiektami podziału kraju dla celów ewidencji są: jednostka ewidencyjna obręb ewidencyjny działka ewidencyjna.
Położenie w przestrzeni punktów granicznych wyznaczających obiekty określa się w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych 2000.
Zobacz też Standardy techniczne dotyczące geodezji w Polsce
Przypisy
Kategoria:Instrukcje i wytyczne techniczne w geodezji