Do pozostałych przełęczy należą Sairme, Czedila i Badiszi.
Budowa geologiczna Pasmo jest zbudowane przede wszystkim z paleogeńskich skał osadowych i wulkanogenicznych. Szczególnie duże znaczenie mają utwory eocenu, w tym bazalty, andezyty, tufobrekcje, margle i inne skały powstałe w wyniku działalności wulkanicznej oraz sedymentacji. W części pasma miąższość środkowoeoceńskiego kompleksu wulkanogeniczno-osadowego osiąga kilka kilometrów.
Zróżnicowana odporność skał na erozję sprzyja powstawaniu stromych urwisk, osuwisk i skalistych form rzeźby. Od południa ze środkową częścią pasma sąsiaduje Płaskowyż Persati, zbudowany głównie z neogeńskich pokryw lawowych.
Hydrografia Główny grzbiet Gór Mescheckich stanowi dział wodny między zlewniami rzek uchodzących do Morza Czarnego a dorzeczem Kury. Na północnych i zachodnich stokach mają źródła m.in. Kintriszi, Natanebi, Supsa, Chanistskali oraz lewe dopływy Rioni. Południowe stoki odwadniają m.in. Adżarisckali, Kwabliani i lewe dopływy Kury.
Zbocza pasma są rozcięte głębokimi dolinami rzecznymi. Północny stok jest szerszy i bardziej rozczłonkowany niż południowy, co wynika m.in. z większej ilości opadów, silniejszej erozji i oddziaływania dawnych lodowców.