Minim (hebr: מִינִים) – hebrajskie słowo występujące we wczesnej literaturze rabinicznej, będące liczbą mnogą od pojęcia min (מִין) „heretyk”M. Sokoloff, A Dictionary of Jewish Babylonian Aramaic of the Talmudic and Geonic Periods, Jerusalem 2002, ss. 670-671; L. Koehler, W. Baumgartner, J.J. Stamm, Wielki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, Warszawa 2008, tom 1, s. 543, hasło nr 5008.. Uczeni do dzisiaj próbują ustalić tożsamość Minim.
Etymologia Pochodzenie terminu minim pozostaje w sferze domysłów. Jakob Levy wywodzi go od arabskiego mjn, „kłamać”J. Levy, Neuhebräisches und chaldäisches Wörterbuch über die Talmudin und Midraschim, Leipzig: Brockhaus, 1883, s. 104.. Robert Travers Herford łączy je z hebrajskim terminem tłumaczonym na „dopuszczać się cudzołóstwa”R.T. Herford, Christianity in Talmud and Midrash, KTAV Publishing House, Inc., 1975, s. 362.. Inni wyprowadzają od biblijnego terminu מִין, „gatunek, typ” (Rodzaju 1,11)MIN [w:] Jewish Encyclopedia, KTAV Publishing House, Inc. 1901, s. 594-595. Zobacz też L. Koehler, W. Baumgartner, J.J. Stamm, op. cit., s. 543, hasło nr 5008.. W kontekście literatury rabinicznej określenie Min odnosi się więc do „gatunku”, który odstaje od całościS.T.