Grzegorz z Nyssy (; ur. ok. 335 w Cezarei Kapadockiej, zm. 10 stycznia między 394–395) – biskup Nyssy. Jeden z ojców kapadockich; święty Kościołów: katolickiego, anglikańskiego, ormiańskiego, koptyjskiego, syryjskiego i prawosławnego.
Życiorys thumb|De virginitate Urodził się około 335 roku w Cezarei Kapadockiej. Jego ojciec był retorem, a jego braćmi między innymi Piotr z Sebasty i Bazyli Wielki. Oprócz tego miał siostrę Makrynę oraz pięcioro rodzeństwa. Zdobył gruntowne wykształcenie, czytając dzieła filozofów: Platona, Plotyna, Porfiriusza, Filona, Metodego z Olimpu czy Orygenesa. Około 360 roku został ochrzczony, cztery lata później został lektorem, a około 365 roku wziął ślub. Jego bracia zwracali się do niego o pomoc w walce z Eustacjuszem z Sebasty, a następnie o władzę nad biskupstwem Cezarei. Gdy owdowiał, przyjął święcenia kapłańskie a w 372 roku został wybrany biskupem Nyssy. Cztery lata później synod ariański złożył go z urzędu, jednak w 378 roku Grzegorz powrócił do Nyssy, po śmierci cesarza Walensa. W 381 roku zmarł Eustacjusz, wobec czego Grzegorz tymczasowo objął rządy w diecezji Sebasty, a następnie doprowadził do wybory na urząd biskupa swojego brata, Piotra. Brał udział w pracach soboru konstantynopolitańskiego w 381 roku, gdzie współtworzył nicejsko-konstantynopolitańskie wyznanie wiary.