„proklamacji hotentockiej”, która zmuszała Hotentotów do pracy na farmach białych kolonistów, gdzie zajmowali się głównie hodowlą zwierząt i pasterstwem (bydła, owiec i kóz), a także myślistwem i zbieractwem oraz pracą w rzemiośle – garncarstwem, kowalstwem i wyplataniem koszy.
Organizacja społeczna Hotentotów opiera się na patrylinearnym systemie pokrewieństwa i poligynii. Patrylinearne rody łączą się w plemiona – zbiorowych właścicieli i użytkowników pastwisk i wodopojów. Ich wierzenia opierają się na kulcie stwórcy świata, pana nieba i ojca ludzkości – Tsui Goab. Czczą Księżyc, swoich przodków oraz mitycznych bohaterów – m.in. Eitsi Eibiba.
Liczebność Khoikhoi jeszcze w roku 1983 szacowano na ponad sto tysięcy, najwięcej w RPA, na północ od rzeki Oranje. Ich populacja jednak dramatycznie spada, obecnie np. w Południowej Afryce w rejonie Kapsztadu żyje jeszcze około 2400 Hotentotów, ale tylko półtorej setki z nich kultywuje tradycje swego ludu. W Namibii przebywa ich około 3400, połowa z nich prowadzi jeszcze tradycyjny tryb życia. W Botswanie liczba Hotentotów spadła w ostatnich czasach (m.in. z powodu przeprowadzenia się kilkuset z nich do Namibii) z 2900 do 1900, ale tylko stu z nich żyje w sposób nakazywany tradycjami sięgającymi wielu tysięcy lat.