Brama Rzeźnicza, pełna nazwa Brama Rzeźników na Gródku, znana także jako Brama na Gródku – zamurowana najstarsza brama średniowiecznego Krakowa, pochodząca z 1289 roku, była częścią fortyfikacji miejskich. Jedna z ośmiu krakowskich bram obronnych obok floriańskiej, sławkowskiej, grodzkiej, wiślnej, szewskiej, nowej, pobocznej. Obecnie była Brama Rzeźników jest drugim (po odcinku koło Bramy Floriańskiej) zachowanym elementem miejskich fortyfikacji, widocznym od strony Plant w fasadzie budynku klasztornego.
Opis bramy System obronny bramy miał wysuniętą szyję przed jej lico i był wzbogacony o dodatkową bramę z mostem zwodzonym przerzuconym nad fosą. Fragmenty murów obronnych miasta łącznie z Bramą Rzeźniczą wykorzystano do budowy klasztoru i kościoła. Do dzisiaj, od strony Plant, na klasztornym murze są zachowane fragmenty Bramy Rzeźniczej, stanowiącej obecnie część zabudowań klasztornych. Współcześnie w miejscu dawnej bramy widnieje wizerunek Matki Boskiej adorowanej przez św. Katarzynę i św. Dominika, którą w Krakowie zwykło się nazywać „Madonną Szwedzką”.