W masywie występują nieliczne formy powierzchniowej rzeźby krasowej. Obok drobnych wystąpień lapiazu w urgońskich wapieniach należy wspomnieć kilka lejów krasowych: cztery takie misowite zagłębienia zidentyfikowano na Manincu (603 m n.p.m.) w południowej części masywu, w pobliżu znakowanego szlaku turystycznego, trzy kolejne – pod szczytem Wielkiego Manína.
Najbardziej interesującymi formami krasowymi są jaskinie. Największą z nich (i największą w całej Manínskiej vrchovinie) jest Vápencová jaskyňa o długości korytarzy wynoszącej 140 m. Charakteryzuje się ona znacznym rozczłonkowaniem w postaci szczelinowych korytarzy o różnych formach. Wyróżnia się bogatą szatą naciekową, w tym miękkimi sintrami, które miejscowa ludność w przeszłości stosowała jako lek. W bocznym (wschodnim) ramieniu Wielkiego Manína na wysokości 784 m n. p. m. znajduje się Partizánska jaskyňa (inna nazwa: Hrubá diera), jedyna udostępniona do samodzielnego zwiedzania, dostępna dla publiczności z żółto znakowanego szlaku turystycznego. W tzw. Centrálnom (Lavínovom) žľabie w północnej części masywu, nad samym Wąwozem Manińskim, znajduje się Jaskyňa pod Černokňažníkom.