thumb|Stielgranate 41 thumb|Armata PaK 36 z pociskiem nadkalibrowym
Stielgranate 41 – niemiecki nadkalibrowy, stabilizowany brzechwowo pocisk kumulacyjny, używany do armaty PaK 36.
Już podczas kampanii francuskiej w 1940 roku, 37-milimetrowa armata PaK 36, standardowe działo przeciwpancerne Wehrmachtu często nie było w stanie przebić grubych pancerzy czołgów francuskich i brytyjskich. Podczas inwazji na ZSRR działo to okazało się niemal całkowicie bezużyteczne. Niemcy stopniowo zastępowali je działami większego kalibru, jak PaK 38, ale postanowili też zwiększyć możliwości bojowe armat 37-milimetrowych, ze względu na ich wielką liczbę w armii.
Opracowano więc do działa nasadkowy, nadkalibrowy pocisk kumulacyjny. Przypominał on karabinowe granaty nasadkowe. Posiadał trzon, którego trzpień wsuwał się do lufy działa, a perforowana tuleja, na której umieszczone były cztery brzechwy stabilizujące, obejmowała lufę z zewnątrz. Wystrzeliwany był za pomocą ślepego naboju, z prędkością około 110 m/s, co dawało zasięg około 800 metrów przy kącie strzału 25°, a około 180 metrów przy strzelaniu na wprost (kąt podniesienia 5°).