Barbacenia Vand. – rodzaj wieloletnich, niskopączkowych, półkserofitycznych roślin z rodziny Velloziaceae, obejmujący 108 gatunków, występujących w Brazylii i Wenezueli.

Nazwa naukowa rodzaju została nadana na cześć M. Barbacena, gubernatora brazylijskiej prowincji Minas Gerais, z której sprowadzono do Europy wiele gatunków tych roślin.

Morfologia Pokrój Niskie lub średnie suchorośla.

Łodyga Zdrewniała, włóknista, Zwykle prosta lub skąpo rozgałęziona dwuramiennie.

Liście Położone w trzech pionowych rzędach na szczycie łodygi lub jej rozgałęzień. Blaszki liściowe równowąskie, grzbietobrzuszne, całobrzegie, rzadziej ząbkowane, z czasem odchylające się.

Kwiaty Promieniste, obupłciowe, 6-pręcikowe, wyrastające wierzchołkowo na łodydze. Hypancjum dłuższe od zalążni i z nią zrośnięte. Okwiat sześciolistkowy. Listki okwiatu położone w dwóch okółkach, zrośnięte w rurkę. Koronowate wyrostki, szerokie, płaskie, zwykle dwuklapowe, wolne lub zrośnięte w rurkę. Pręciki o główkach siedzących na koronowatych wyrostkach. Zalążnia trójkomorowa, często spłaszczona wierzchołkowo. Szyjka słupka smukła, ale zgrubiała wierzchołkowo, przechodząca w 3 równowąskie lub okrągłe znamiona. W każdej komorze zalążni powstają dwa łożyska. Septalne miodniki położone są w ścianach zalążni.