Piotr Iwanowicz Szyło, ros. Пётр Иванович Шило, ps. "Tawrin", "Politow" (ur. w 1909 we wsi Bobrik w obwodzie czernichowskim, zm. 28 marca 1952 w ZSRR) – radziecki współpracownik Abwehry, uczestnik tajnej operacji dywersyjnej wymierzonej w przywódców ZSRR podczas II wojny światowej
Życiorys W okresie międzywojennym mieszkał w gospodarstwie rolnym ojca. W 1930 r., po jego rozkułaczeniu, przeniósł się do miasta Nieżyn, gdzie podjął pracę w urzędzie pracy zajmującym się szukaniem robotników dla budowy wielkich kombinatów przemysłowych. Wyjechał w delegację służbową do rejonu głuchowskiego obwodu czernichowskiego, defraudując dużą sumę pieniędzy. Zamierzał zbiec do Saratowa, ale aresztowano go i skazano na karę kilku lat więzienia. Udało mu się uciec. Ukrywał się na obszarze obwodu irkuckiego, a potem obwodu woroneskiego w domu żony. Po pożarze, w wyniku którego spaliły się wszystkie dokumenty, wyrobił sobie nowe na fałszywe nazwisko Tawrin. Rozpoczął studia wyższe na Woroneskim Instytucie Sądowniczym, ale ich nie ukończył. Znalazł pracę w prokuraturze w Woroneżu, ale po roku ją rzucił. Przeniósł się do Kijowa, gdzie został ponownie aresztowany. Osadzono go w więzieniu w Woroneżu, ale podczas robót polowych znowu zbiegł. Mieszkał w Taszkencie, a następnie Ufie. W 1940 r. przybyła do niego żona, po czym wyjechali do Swierdłowska.