w II i III, nieznanym, skrzydła orle. W klejnocie krzaczek róży jak w godle między skrzydłami orlimi jak w godle.
Najwcześniejsze wzmianki Herb wymieniany w Nowym Siebmacherze, Pommersches Wappenbuch Bagmihla i Adelslexikon der Preussichen Monarchie Ledebura (Wariant I). Kolejne warianty pochodzą od Siebmachera. Wariant Ib miał być używany przez rodzinę Bornów z Jasińca od XIX wieku, po zarzuceniu przez nich ich oryginalnego herbu, Borna III. Wariant Ic miał być używany przez rodzinę z Sienna w Wielkim Księstwie Poznańskim. Jest to połączenie na tarczy godła i klejnotu oryginalnego herbu Borna.
Rodzina Borna Rodzina przybyła z Pomorza Zachodniego, chociaż niemieccy heraldycy mówią o jej niemieckim pochodzeniu. Nazwisko wzięli od swojego gniazda Borne w ziemi drawskiej, gdzie wzmiankowani są już od XIV wieku. Rodzina ta mieszkała głównie w ziemi drawskiej, a także w okolicach Gryfii. Herb zachodniopomorskich Bornów przypisywano, według Pragerta mylnie, wszystkim Bornom na Pomorzu, również tym osiadłym na Kaszubach. Istniała bowiem