Medal „Za nienaganną służbę” () – najniższe radzieckie odznaczenie państwowe.
Decyzja o ustanowieniu medalu podjęta została przez dekret Rady Najwyższej ZSRR z 14 września 1957 roku. Sam medal został jednak ustanowiony w dniu 25 stycznia 1958 roku rozporządzeniami Ministrów: Obrony Narodowej ZSRR, Spraw Wewnętrznych i Przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego. Każdy z nich wydał swoje rozporządzenie, gdzie opisał także wygląd wersji medalu, które różnią się między sobą szczegółami.
Zasady nadawania Medal był nadawany żołnierzom Sił Zbrojnych ZSRR, wojsk Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz żołnierzom wojsk oraz urzędnikom Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego, którzy służyli co najmniej 10 lat i była to nienaganna służba.
Medal został ustanowiony w trzech klasach, który nadawano w zależności od lat służby: I klasy – za 20 lat nienagannej służby II klasy – za 15 lat nienagannej służby III klasy – za co najmniej 10 lat nienagannej służby.
Medal nadawany był kolejno od najniższego do najwyższego.