Bernard Konarski, pseud. Beko (ur. 10 sierpnia 1928 w Błoniu, zm. 11 czerwca 2016 w Koszalinie) – regionalista polski związany z Pomorzem Środkowym, przewodnik turystyczny, żołnierz Szarych Szeregów.
Życiorys Urodził się 10 sierpnia 1928 w Błoniu koło Warszawy. Był synem Józefa (1903–1969) i Heleny z Kadulskich (zm. 1966). Ojciec, z zawodu murarz, po wojnie pracował w fabryce zapałek w Sianowie jako kierownik produkcji; był przewodniczącym Rady Zakładowej i organizatorem fabrycznej straży pożarnej, udzielał się jako społecznik w Sianowie (m.in. radny). Matka w latach przedwojennego kryzysu pracowała w fabryce zapałek w Błoniu.
Poza Bernardem Konarscy mieli pięcioro dzieci: Ryszarda (uczestnik powstania warszawskiego (wywieziony w 1939 roku na roboty przymusowe do Niemiec), zginął w kwietniu 1945 w obozie koncentracyjnym Mauthausen), Teresę (zmarła w wieku 18 lat w 1948 roku), Henrykę (1934–2010, pracownik umysłowy w Bielsku-Białej), Marka (ur. 1939, technik w fabryce zapałek w Sianowie), Wojciecha (ur. 1943, mistrz ślusarski, zatrudniony w „Kazelu” w Koszalinie).