W marcu 1947 roku przyjechał wraz z rodzicami do Sianowa i podjął pracę w fabryce zapałek. Pierwsze miesiące tej pracy stały pod znakiem odbudowy fabryki, uruchomionej ponownie we wrześniu 1947 roku. W latach 1949–1952 odbył służbę wojskową. Po powrocie nadal zatrudniony w sianowskiej fabryce, od 1953 roku oprowadzał po niej wycieczki turystyczne. Pracując w Sianowie, ukończył w Koszalinie szkołę średnią. W 1961 roku przeszedł do inspekcji pracy leśników i drzewiarzy w Koszalinie. Jednocześnie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po 1972 roku był zastępcą dyrektora i dyrektorem koszalińskiego oddziału Ogólnokrajowej Spółdzielni Turystycznej „Gromada”. Pracę zawodową zakończył jako prezes Wojewódzkiej Spółdzielni Transportu Wiejskiego w Koszalinie. Od 1977 roku mieszkał na stałe w Koszalinie.

Za pracę i działalność konspiracyjną i zawodową oraz społeczną odznaczony ponad 50 odznaczeniami – między innymi Krzyżem AK, Krzyżem zasługi dla ZHP i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W czasie pracy w „zapałkach” był m.in. przewodniczącym Rady Robotniczej, społecznym bibliotekarzem, radnym, ławnikiem.