15 sierpnia 1920, po stracie małżonki i złożeniu wieczystych ślubów mniszych, został wyświęcony na biskupa pomocniczego eparchii piotrogrodzkiej z tytułem biskupa kronsztadzkiego. Jego chirotonii przewodniczył metropolita piotrogrodzki i gdowski Beniamin (Kazanski)ВЕНЕДИКТ (ПЛОТНИКОВ Виктор Васильевич). W 1922 biskup Benedykt został aresztowany i oskarżony o czynny protest przeciwko prowadzonej przez władze kampanii konfiskaty kosztowności cerkiewnych. Razem z nim w pokazowym procesie sądzony był metropolita Beniamin oraz grupa innych świeckich i duchownych działaczy cerkiewnych. Zarówno Beniamin (Kazanski), jak i Benedykt (Płotnikow) znaleźli się wśród skazanych na karę śmierci przez rozstrzelanie, jednak w przypadku biskupa Benedykta karę tę zamieniono na dziesięćСвященники Плотниковы из села Лижма (Устная история семьи) lub pięć lat pozbawienia wolności. W 1923 na mocy amnestii duchowny został uwolniony. Od lutego 1924 zarządzał jako locum tenens eparchią piotrogrodzką, zaś od października tego samego roku – także ołoniecką. W grudniu 1925 został aresztowany i zesłany do Kraju Narymskiego. Na wolność wyszedł po w 1929.