– wrzasnął nagle. – Tot, ja tot!” – ciągle powtarzał, gdy milczałam. „Krüger hat sie erschossen, vor ich kam, ohne Recht, ohne Gericht. Wissen Sie, was das für einen Staatsanwalt ist?[...]” – Karolina Lanckorońska, Wspomnienia wojenne, s. 135–136.. Również Krüger będąc pewnym, że Lanckorońska nie wyjdzie z więzienia, podczas jej przesłuchania chwalił się swoim udziałem w mordzie na profesorach lwowskich, sugerując, że to samo stało się z nauczycielami ze Stanisławowa.
Relacje świadków Technik pocztowy, Polak, J.M., zatrudniony w siedzibie Gestapo przy instalowaniu centrali telefonicznej i sygnalizacji.
Ofiary mordu Leon Ziobrowski – działacz społeczny i oświatowy, dyrektor Miejskiej Kasy Oszczędności Józef Kochaj, Jan Gutt, Adam Hickiewicz, Andrzej Raczyński, Stanisław Hamerski, Stanisław Mossor, lekarze Ferdynand Petelenz, Marian Kuzio, Tadeusz Kasztelewicz, Adam Lewicki – inżynierowie Maksymilian Lewicki, Piotr Chudzikiewicz, Mikołaj Jagusz, Ludwik Dubicki – urzędnicy państwowi i samorządowi Mikołaj Kramarczyk, Jan Stafiński – kupcy Franciszek Jun – dyrektor I Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Mieczysława Romanowskiego w Stanisławowie Stanisław Umański – dyrektor II Państwowego Liceum i Gimnazjum im.