W 1930 otworzono w osadzie pierwszy sklep i przedszkole, a w 1931 pierwszą szkołę. W owym czasie w Netanji żyło już 100 mieszkańców. W 1933 powstał projekt budowy miasta Netanja, która składałaby się z trzech sekcji: turystycznej na wybrzeżu, mieszkalnej w centrum i przemysłowej na południu. W latach 1934–1939 do Netanji przypłynęło 17 statków z nielegalnymi żydowskimi imigrantami. Mieszkańcy Netanji pomagali imigrantom i większość z tych operacji zakończyła się sukcesem. W 1939 w miejscowości po raz pierwszy pojawił się przemysł diamentowy jako pierwszy otworzono zakład Ofir.
W latach 40. Brytyjczycy urządzili tutaj ośrodek rekonwalescencyjny dla żołnierzy alianckich.
Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku kontrolę nad Netanją sprawowały żydowskie oddziały paramilitarne Hagana i Irgun. Podczas wojny o niepodległość miasteczko było główną bazą wojskową Sił Obronnych Izraela. 3 grudnia 1948 Netanja otrzymała prawa miejskie, jako pierwsze miasto utworzone w niepodległym państwie Izraela. Po wojnie do Netanji przyłączono ziemie pobliskich trzech wiosek arabskich Umm Khalid, Bayyarat Hannun i Tabsur, których mieszkańcy uciekli do sąsiednich krajów.