W granicach dzisiejszego Raciborza biegł przez Studzienną, następnie przez dzisiejsze osiedle przy ulicy Kosmonautów, wzdłuż ulicy Polnej, przecinając ulicę Opawską i Ocicką, później równolegle do ulicy Warszawskiej i Klasztornej, skąd skręcał w Kasprowicza i biegł do ulicy Wojska Polskiego. Na terenie szkoły dla niesłyszących znajdowała się zapora oraz zbiornik na wodę mogącą posłużyć do gaszenia pożaru. Dowożono stąd także wodę do miasta przez Bramę Wodną. Na skwerze u zbiegu ulic Wojska Polskiego i Karola Miarki funkcjonowała przepompownia złożona z ośmiu cystern głównych i sześciu bocznych, z których, dzięki napędzanemu przez Psinkę kołu, wtłaczano wodę do miejskiego wodociągu. Następnie kanał biegł na północny zachód, przecinając ulicę Stalmacha i Londzina i dochodził do młyna Józefa Domsa. Stąd już niedaleko było do ujścia kanału do Odry, które znajdowało się w okolicy dzisiejszej ulicy Śląskiej. W Studziennej odchodziła od niego odnoga biegnąca przez centrum miasta i wpadająca do Odry za ulicą Odrzańską. Na ślady tej odnogi natrafiono w 1829 roku przy budowie szkoły na miejscu dzisiejszej fontanny przed kościołem farnym. Prawdopodobnie odnoga ta rozdzielała się przed rynkiem. Druga odnoga prawdopodobnie omijała rynek od strony zachodniej, za którą ponownie łączyła się z kanałem przecinającym ulicę Odrzańską.