thumb|240px|Ściana Pamięci poświęcona Ofiarom Terroru Komunistycznego 1945-56, Cmentarz Osobowicki thumb|240px Andrzej Boroń (ur. 6 sierpnia 1926 r. w Kołomyi, zm. 21 września 1949 r. we Wrocławiu) – działacz antykomunistyczny, polski osadnik wojskowy na Ziemiach Odzyskanych, właściciel gospodarstwa ogrodniczego „Tanza” na podwrocławskim Muchoborze Wielkim.
Był bratem Jerzego Boronia, najmłodszym z czworga dzieci Stanisława Boronia, wieloletniego dyrektora Państwowego Gimnazjum Męskiego nr 5 im. Kazimierza Jagiellończyka w Kołomyi (zamordowanego w 1943 r. w obozie koncentracyjnym na Majdanku) i Jadwigi z Czaykowskich (polskiej Ormianki blisko spokrewnionej z Michałem Czajkowskim).
Absolwent Centralnej Szkoły Podchorążych w Riazaniu. Zdemobilizowany w 1946 r. porucznik Ludowego Wojska Polskiego. W 1947 r. Andrzej Boroń wziął udział w akcji odbicia więźniów, przeprowadzonej w okolicach Psiego Pola. Ponadto przeprowadził kilka akcji, mających na celu zdobycie funduszy na działalność konspiracyjną. Ujęty we Wrocławiu, w piwnicy budynku przy ul. M.Skłodowskiej-Curie, wraz z Kazimierzem Oskierką, 30 lipca 1949 r.