W domu przy Princes Garden 5 Clementina Hawarden wykonała większość ze swoich dojrzałych zdjęć. Jako studio wykorzystywała pomieszczenia na drugim piętrze domu, a swoje dzieci (w tym córki: Isabellę Grace, Clementinę i Florence Elizabeth) jako modeli. W latach 1859–1864 wykonała dwie serie zdjęć, zatytułowane Photographic Studies i Studies from Life, które w 1863 r. były wystawiane w londyńskim Photographic Society. Otrzymała wówczas srebrny medal i została wybrana na członka stowarzyszenia. W 1864 r. pokazywała je ponownie i znów otrzymała srebrny medal. Mimo to swoje zdjęcia udało jej się sprzedać jedynie na charytatywnym kiermaszu na rzecz żeńskiej szkoły artystycznej w lipcu 1864 r. – pięć z nich kupił wówczas Lewis Carroll. Jej fotografie z tego okresu najczęściej przedstawiają samotne kobiety w melancholijnych pozach. Znajdują się one w jasno oświetlonych wnętrzach, często w pobliżu okna, w otoczeniu kotar, tkanin i luster. Fotografie są bogate w walory światłocieniowe, przepełnione romantyczną, sentymentalną atmosferą.
Zdjęcia Hawarden były pośmiertnie pokazywane na Dublin International Exhibition w 1865 r. Jej twórczość wywarła wpływ m.in. na Lewisa Carrolla, a także na współczesnych fotografów, np. Sally Mann.