Latem 430 roku Augustyn doznał silnego ataku gorączki i zmarł 28 sierpnia. Rok później miasto zostało spalone, jednak biblioteka biskupa ocalała. Ciało Augustyna zostało pochowane w katedrze, lecz później zostało przeniesione na Sardynię. Następnie król Longobardów Liutprand przetransportował relikwie do Pawii, gdzie ostatecznie spoczęły w augustiańskiej bazylice San Pietro in Ciel d’Oro.
Augustyn jako filozof i teolog Spuścizna filozoficzna i teologiczna Augustyna
Jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra, Kalwina i Zwingliusza, przez co uważany jest za duchowego ojca protestantyzmu.
Augustyn przeszedł ewolucję od okresu młodości, kiedy zajmował się głównie filozofią, do wieku dojrzałego i starości, kiedy oddał się całkowicie teologii. Był teologiem ściśle przestrzegającym metodologii filozoficznej, która służyła mu do naukowego wyrażenia prawd objawionych. Stąd jego refleksja intelektualna dała początek także niektórym ważnym ujęciom stricte filozoficznym.