Stosowane są dwie podstawowe grupy metod otrzymywania kwasu fosforowego: metody mokre, polegające na poddaniu surowca fosforytowego reakcji podwójnej wymiany, zwykle z użyciem kwasu siarkowego (procesy: gipsowy, półhydratowy i anhydrytowy, zależnie od warunków procesu i stopnia uwodnienia siarczanu wapnia w odpadowym fosfogipsie) metodę termiczną, polegającą na uwalnianiu z fosforanów wolnego fosforu (np. redukcja za pomocą węgla wobec krzemionki), jego utlenianiu do P2O5 i absorpcji tlenku w kwasie fosforowym
Proces gipsowy (dwuwodzianowy) zachodzi zgodnie z reakcją: Ca5(PO4)3X + 5 H2SO4 + 10 H2O → 3 H3PO4 + 5 CaSO4·2H2O + HX
gdzie X może oznaczać OH, F, Cl lub Br
Jest stosowny w skali masowej do produkcji kwasu fosforowego (np. w Zakładach Chemicznych Police), kierowanego do kolejnych węzłów instalacji do wytwarzania nawozów fosforowych.