Iwan Konstantinowicz Gandurin , ur. 4 lipca 1866, zm. w 1946 lub 1948 w Belgradzie) – rosyjski wojskowy, (generał porucznik), emigracyjny duchowny prawosławny, główny kapelan Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył Tyfliski Korpus Kadetów. Od 1 września 1884 r. służył w armii rosyjskiej. W 1885 r. ukończył 2 Konstantynowską Szkołę Wojskową, uzyskując stopień podporucznika. W 1889 r. awansował do stopnia porucznika. W 1895 r. ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego, otrzymując stopień sztabskapitana. Od 1899 r. był kapitanem. Dowodził kompanią. W 1903 r. został podpułkownikiem. Objął dowodzenie batalionem.
W latach 1904–1905 uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. W czasie walk awansował na pułkownika. Został dowódcą 13 Wschodniosyberyjskiego Pułku Strzeleckiego. Odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy.
Od 13 czerwca 1906 r. do 15 lipca 1910 r. pełnił funkcję komendanta twierdzy nikołajewskiej. W 1910 r. został generałem majorem. Do 26 października 1912 r. dowodził I Brygadą 49 Dywizji Piechoty, a następnie I Brygadą 29 Dywizji Piechoty.