Działalność ta została dostrzeżona i w maju 1951 przeszła do pracy w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej. Była instruktorem, a następnie kierownikiem Działu Instrukcyjno-Metodycznego, biorąc udział w wypracowaniu metod szkolenia kadry kierowniczej bibliotek publicznych w regionie, zasad pomocy dla uczących się i studiujących zaocznie, zasad współpracy bibliotek w ramach wypożyczeń międzybibliotecznych. W latach 1955–1973 była kolejno wicedyrektorem, dyrektorem (do 1964) i ponownie wicedyrektorem Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej (w tym przez krótki czas – połączonych Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej). Resort kultury delegował ją kilkakrotnie na wyjazdy zagraniczne dla zapoznania się z pracą bibliotek, w 1962 była na Węgrzech, w 1948 i 1963 w Danii. W 1973 przeszła na emeryturę.

Przez niemal całą pracę zawodową, a także na emeryturze, udzielała się społecznie. Od 1935 należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego, po wojnie działała w Związku Zawodowym Pracowników Kultury i Sztuki, m.in. jako członek zarządu okręgowego i zarządu głównego oraz przewodnicząca Sekcji Emerytów przy Radzie Zakładowej Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Poznaniu. Od 1946 była członkinią Związku Bibliotekarzy i Archiwistów Polskich.