Jego sława trafiła na dwór Chlodwiga II, gdzie zaprzyjaźnił się z majordomem Erchinoaldem (Erkinoald), dzięki któremu ufundował klasztor w Lagny do którego sprowadził mnichów z Irlandii. Wybudował tu również trzy kaplice poświęcone: Zbawicielowi, Piotrowi Apostołowi i później jego imienia. Kolejny klasztor wybudował w bliskiej okolicy Péronne, który dał początek osadzie Saint-Quentin. W tym czasie Furzeusz występował już jako biskup sufragan (chorepiscopus). Jego rządy w Lagny sprowadziły wielu rodaków. Byli to: Emilian, Eloquius, Mombulus, Adalgisius, Etto, Bertuin, Fredegand, Lactan, Malguil.
Czując zbliżającą się śmierć Furzeusz zapragnął udać się w podroż do Anglii chcąc zobaczyć swój klasztor i braci. Rozchorowawszy się jednak zatrzymał się w miejscu, gdzie wcześniej miał dokonać rezurekcji, tj. w Ponthieu k. Mazerolles.