Często kontrapunkt zachowuje pewien schemat rytmiczny, który wtedy przeradza się w kontrapunkt stały.
Łączniki Łączniki nie zawsze są w sposób jednoznaczny oddzielone od tematu. Najczęściej są oparte na pracy motywicznej i sekwencji; budowane na swobodnej imitacji. Bardzo rzadko pojawia się całkowicie nowy materiał motywiczny jako łącznik fugi.
Contrapunctus XIX mały|Motyw B-A-C-H grany na flecie Jest to ostatnia fuga ze zbioru Kunst der Fuge. Jest fugą trzytematową. Jej przynależność do Kunst der Fuge była negowana przez Hauptmanna, Spittę i Rusta. Uznawali oni Fugę XIX za odrębny utwór, niepowiązany z Kunst der Fuge, który znalazł się w pierwszym wydaniu przypadkowo. Argumentowano to twierdzenie brakiem tematu głównego ani żadnego z jego wariantów przedstawionych w poprzednich fugach i kanonach.
G. Nottebohm wykazał niesłuszność tego poglądu, z łatwością i naturalnie przeprowadzając połączenie wszystkich trzech tematów Fugi XIX z tematem głównym Kunst der Fuge:
Całkowita zgodność tematów wskazuje na to, że fuga trzytematowa miała być czterotematową, w której czwartym tematem miał być temat główny Kunst der Fuge, z czego wynika, że Fuga XIX jest integralną częścią zbioru. Kontratemat fugi zawiera charakterystyczny motyw muzyczny, utworzony od nazwiska kompozytora.