Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej drugiej połowy XIII wieku. Wymieniona została po raz pierwszy w łacińskojęzycznym dokumencie z 1256 pod zlatynizowaną staropolską nazwą „Pnew” i „Pnyew”, 1287 „Pnev”, 1327 „Pnewo”, 1387 „Pnewa”, 1389 „Pnewi”, 1391 „Pnewy”, 1394 „Pnewf”, 1397 „Pnevy”, 1402 „Pnowy”, „Pneua”, „Penewi”, 1404 „Pniewy”, 1419 „Pnyewy”, 1420 „Pnewya”, 1425 „Pnyewa”, 1429 „Pnyewi”, 1434 „Pniewo”, 1435 „Pnyewa”, 1443 „Pnyewya”, w łacińskim fragmencie „ante oppidum Pnnewy”, 1444-45 „Panyewo”, 1451 „Pnyewo”, 1478 „Pnyewa”, 1484 „Pnyevi”, 1512 „1519 „Pniewi”, 1580 „Pniewy”, 1622-1624 „Pniewy”, 1783-1784 „Pniewy”, 1786 po polsku „w Pniewach”. Najstarsza znana pieczęć miejska Pniew pochodzi z XVI wieku. W jej otoku znajduje się łaciński napis „SIGILLUM : CIVITATIS : PNIEVI” i została odciśnięta na dokumencie z 1650.
Według językoznawców nazwa pochodzi od staropolskiego apelatywu „pień” oznaczającego „część drzewa od korzeni do gałęzi, jaka powstała wskutek wykarczowania i wypalenia lasu pod zabudowę” z dodaniem sufiksu „-ewy” oraz przejściowo „-ewo, -ewa, -owy” Od nazwy miejscowej Pniewy, pochodzi również polskie, szlacheckie, odmiejscowe nazwisko Pniewskich herbu Nałęcz, którzy od średniowiecza byli dawnymi właścicielami miejscowości.