Coraz trudniej czynić mu posługę – Niemcy nie pozwalają wspomagać jeńców radzieckich w miejscowym obozie, partyzanci zabijają rosyjskich policjantów, a partyzantów z kolei wieszają okupanci. Okrucieństwo i bezsens zabijania coraz bardziej przygniata ojca Aleksandra, który ostatni sens swojej misji widzi w przygarnianiu bezdomnych sierot. Wszystko się kończy, gdy w sierpniu 1944 roku przychodzi w końcu Armia Czerwona, a ojciec Aleksander zostaje wywieziony w nieznanym kierunku. W ostatniej scenie filmu, która rozgrywa się w roku 1979, siwowłosy, sterany życiem starzec – ojciec Aleksander, żyje w monasterze Pskowsko-Peczerskim. Wciąż jest gotów nieść pomoc potrzebującym – nawet rozweselonej i zlaicyzowanej młodzieży radzieckiej, która pewnego dnia szuka schronienia i odpoczynku u bram jego klasztoru.

Główne role Siergiej Makowiecki – ojciec Aleksander Nina Usatowa – Alewtina Liza Arzamasowa – Ewa Anatolij Łobocki – płk. Freigausen Siepan Morozow – policjant Władykin Jurij Curyło – metropolita Sergiusz Aleksandr Doronin – ojciec Gieorgij Kiryłł Plietnow – czerwonoarmista Ługotincew