Pierwsza pomoc W przypadku skażenia skóry lub oczu należy przemywać je dużą ilością wody lub roztworem izotonicznym soli kuchennej; można stosować 0,5% roztwór podchlorynu. W przypadku inhalacji podawać czysty tlen o wilgotności 100%. Nie należy stosować ługów, które, mimo łatwego reagowania z etylodichloroarsyną, wytwarzają toksyczny i parzący tlenek etyloarsyny.
Historia Środek ten został wynaleziony w 1858 roku przez Adolfa Baeyera. Wojna okopowa, jaka prowadzona była w czasie I wojny światowej stworzyła zapotrzebowanie na krótko działającą i śmiertelną broń chemiczną. Pierwszym związkiem spełniającym ten warunek była metylodichloroarsyna, najprawdopodobniej stosowana przez Niemców w 1917 roku, choć niekiedy wyklucza się jej użycie w czasie I wojny światowej.
Przypisy
Kategoria:Duszące bojowe środki trujące Kategoria:Parzące bojowe środki trujące Kategoria:Sternity Kategoria:Arsyny Kategoria:Organiczne związki chloru