Około połowy XIX wieku na Rose Island wprowadzono Oryctolagus c. cuniculus, jeden z sześciu podgatunków królika europejskiego. W 1993 rozpoczęto akcję jego wytępienia. Z pokładu helikoptera wypuszczono zbożowe kulki z antykoagulantem – brodifakum. Następnie urządzono polowania, używając psów i budując pułapki. Ostatnie króliki na Rose Island złapano 27 kwietnia 1993.
Historia W 1888 na Rose Island zbudowano drewnianą szopę, pełniącą rolę magazynu i mogącą być miejscem schronienia dla ewentualnych rozbitków. W marcu 1887 u wybrzeży Enderby brytyjski bark „Derry Castle” zderzył się z rafą koralową. W wyniku tej kolizji żaglowiec uległ zniszczeniu. Ocalali członkowie załogi, dzięki znalezieniu obucha topora, w ciągu około dwóch miesięcy zdołali zbudować płaskodenną łódź, pozyskując drewno z wraku swego statku. Wydostali się z Enderby i znaleźli schronienie w jednym z porzuconych gospodarstw na wyspie Auckland. Ostatecznie 20 lipca 1887 zostali uratowani przez załogę statku „Awarua”, płynącą w celu nielegalnego polowania na foki.