Dajan-chan (ur. 1464, zm. 1543?) – chan mongolski w latach 1479–1543?, przedstawiciel feudałów wschodniomongolskich, któremu udało się na pewien czas zjednoczyć Mongolię po okresie rządów Ojratów.
Dajan po raz pierwszy objął władzę jako chan w 1479 roku. Po dojściu do władzy rozpoczął proces jednoczenia podzielonej na dwa skrzydła Mongolii (skrzydło wschodnie obejmowało tümeny Czachar, Chałcha, Uriangchan (lub Chorczin) a zachodnie Ordos, Tümed i Jengszijebü). Uzyskał on kontrolę nad trzema tümenami tworzącymi zachodnie skrzydło cesarstwa i uczynił władcą (dżinongiem) skrzydła wschodniego swego syna. Gdy ten został zamordowany przez buntowników, Dajan-chan podjął działania zbrojne, zdobył wschodnie skrzydło i na krótko scalił władzę w Mongolii. Jego zwierzchnictwo nad większością księstw mongolskich liczyć można w przybliżeniu od 1488 roku.