Muhammad al-Badżi Ka’id as-Sibsi (arab. الباجي قائد السبسي محمد, Muḥammad al-Bāǧī Qāʾid as-Sibsī; fr. Mohamed Béji Caïd Essebsi; ur. 29 listopada 1926 w Tunisie, zm. 25 lipca 2019 tamże) – tunezyjski prawnik i polityk, minister spraw wewnętrznych (1965–1969), minister obrony (1969–1970), minister spraw zagranicznych (1981–1986), ambasador w Paryżu (1971–1972) i w Bonn (1987). Deputowany w latach 1989–1994 oraz przewodniczący Izby Deputowanych w latach 1990–1991, premier Tunezji od 27 lutego do 24 grudnia 2011, prezydent Tunezji od 31 grudnia 2014 do 25 lipca 2019.
Życiorys Al-Badżi Ka’id as-Sibsi w 1950 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Paryskim. W 1952 został przyjęty w szeregi tunezyjskiej adwokatury i rozpoczął pracę w sądzie kasacyjnym. Występował jako adwokat członków Neo-Dustur, ugrupowania opowiadającego się za niepodległością Tunezji od Francji.
W 1956, po uzyskaniu niepodległości przez Tunezję, został doradcą premiera Habiba Burgiby. Po objęciu przez Burgibę prezydentury w roku następnym, objął stanowisko dyrektora generalnego Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Od 5 lipca 1965 do 8 września 1969 pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych, a następnie od 7 listopada 1969 do 12 czerwca 1970 funkcję ministra obrony.