26 lipca Niemcy dokonali na więziennym dziedzińcu selekcji wśród zgromadzonych Żydów. Przedstawicieli niektórych zawodów zwolniono do domów. Tak ocalał m.in. lekarz Henryk Baldinger. Pozostałym nakazywano opróżnienie kieszeni i pod gradem ciosów ładowano na podstawiane ciężarówki. Ofiary wywożono na tzw. „Piaski” pod Lwowem, czyli do kopalni piasku koło wsi Lesienice, gdzie były one rozstrzeliwane najpewniej przez funkcjonariuszy Einsatzkommando Lemberg.
Według autorów encyklopedii „Chołokost na territorii SSSR” Dni Petlury były wymierzone głównie w żydowską inteligencję..
Nie wszyscy aresztowani podczas Dni Petlury trafili do więzienia przy ul. Łąckiego. Część skierowano na roboty przymusowe, skąd zostali później zwolnieni do domu.
Grzegorz Motyka datuje Dni Petlury na 25-27 lipca 1941. Zdaniem Kaia Struvego 26 lipca był dniem największej eskalacji przemocy, jednak istnieją przesłanki, że aresztowania i egzekucje trwały do 28 lipca włącznie.