thumb|250px|right|Projekt ustawy z 1905 roku Ustawa o rozdziale Kościoła od państwa we Francji () – ustawa uchwalona we Francji 9 grudnia 1905 roku z inicjatywy Aristide’a Briandawww.assemblee-nationale.fr, przewidująca rygorystyczny rozdział Kościoła od państwa.
Kontekst historyczny 1 lipca 1901 roku Parlament francuski uchwalił tzw. ustawę dotyczącą stowarzyszeń, zaproponowaną przez Pierre’a-Marie-René Waldecka-Rousseau. W klimacie panującego antyklerykalizmu, ustawa ta miała na celu m.in. kontrolę zgromadzeń zakonnych, które od tej pory musiały otrzymać pozwolenie na działalność. Systematycznie realizowana, doprowadziła wiosną 1903 roku do rozproszenia 30 tysięcy zakonników siłą oraz do przegłosowania ustawy uzupełniającej, skierowanej głównie przeciwko Braciom Szkół Chrześcijańskich. W związku z tą ustawą, ówczesny premier Émile Combes rozpoczął prace nad nowym aktem prawnym mającym regulować stosunki między państwem a Kościołem. W tym okresie relacje te były określane przez konkordat, podpisany przez Napoleona Bonapartego w 1801 roku. Konkordat ten pozwalał rządowi francuskiemu na nominowanie biskupów, co dawało państwu częściową kontrolę nad funkcjonowaniem Kościoła.