Makieta czołgu była gotowa na przełomie maja i czerwca 1942 roku, do 1 września miał powstać prototyp, a produkcja miała ruszyć w kwietniu 1943 roku.
Uzbrojenie składało się z armaty 5 cm KwK 39 i karabinu maszynowego MG 34 lub MG 42 umieszczonych w nowo zaprojektowanej małej wieżyczce. Planowano również wyposażenie go w armatę 7,5 cm KwK 41. Pojazd posiadał mocno pochylony przedni pancerz (zaprojektowany na wzór czołgu Panther). Napędzał go silnik Maybach HL 157 P o łącznej mocy 550 KM, co pozwalało na rozwinięcie prędkości 50-60 km/h. W celu zwiększenia manewrowości zastosowano gąsienice o szerokości 350 mm. Załogę stanowiły cztery osoby.
Utworzono rezerwę finansową na budowę 339 Leopardów (105 pojazdów do grudnia 1943 roku i kolejnych 150 do połowy 1944 roku). Rozpoczęcie produkcji planowano na kwiecień 1943 roku, jednak projekt anulowano w styczniu 1943 roku, gdy pierwszy prototyp był jeszcze w fazie produkcji. Decyzję argumentowano dużą masą pojazdu i słabym uzbrojeniem, które czyniły pojazd nieodpornym na atak innych czołgów. Projekt kontynuował Daimler-Benz tworząc prototyp VK 2801, który nigdy nie został zbudowany, a cały program ostatecznie anulowano 8 maja 1944 roku.