Simona Onufrijenki.
W 1922 decyzją władz niepodległej Litwy dotychczasowa cerkiew parafialna została zwrócona Kościołowi katolickiemu, podobnie jak urządzony w dawnym klasztorze dom parafialny i 44 ha ziemi stanowiącej pierwotnie własność karmelitów. W tym okresie Kołajny były wsią zamieszkaną niemal wyłącznie przez prawosławnych Rosjan (1342 osoby); była to tym samym jedyna parafia na Litwie, której liczebność nie spadła po wycofaniu się Rosjan z Litwy. Jej nową świątynią stała się kaplica urządzona w budynku zajmowanym również przez szkołę parafialną.
W 1937 parafia w Kołajnach była drugą, po parafii Zwiastowania w Kownie co do liczebności prawosławną placówką duszpasterską w granicach Litwy; liczyła wówczas 1753 wiernych.
Wolno stojąca cerkiew parafialna w Kołajnach powstała w 1940, została wyświęcona 3 września tegoż roku przez metropolitę Eleuteriusza. Do jej budowy wykorzystano materiały z rozebranej cerkwi w Janowie, do Kołajn przeniesiono również ikonostas z tejże świątyni.
W 1945 liczebność parafii szacowano na ok. 800 osób. Od tego czasu jednak liczba wiernych sukcesywnie spadała, w związku z migracją zarobkową do miast. W 2008 w Kołajnach zamieszkiwało ok. 10 osób wyznania prawosławnego.
Nabożeństwa w cerkwi odprawiane są kilka razy w roku.
Przypisy
Bibliografia G. Szlewis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006,
Kołajny Parafia, prawosławna