right|thumb|250px|Tablica na kamienicy na raciborskim rynku upamiętniająca wydarzenia "krwawego piątku" Strajk robotników w Raciborzu – miał miejsce 10 sierpnia 1923 roku z powodu rosnącego niezadowolenia pracowników spowodowanego hiperinflacją i brakiem podstawowych artykułów żywnościowych. W wyniku zamieszek w Raciborzu zginęły cztery osoby, a wiele innych zostało rannych. Wydarzenia te zostały nazwane mianem "krwawego piątku".
Tło wydarzeń Po I wojnie światowej, w całych Niemczech zaczęło narastać powodowane niskimi płacami, hiperinflacją i brakiem artykułów żywnościowych, społeczne niezadowolenie. Doprowadziło ono 22 marca 1920 roku do decyzji o podjęciu strajku przez pracowników raciborskich drukarń – strajkujący wysunęli żądanie wypłaty zaległych wynagrodzeń. 23 listopada 1920 roku do protestujących drukarzy dołączyli się, w ramach strajku generalnego, pracownicy kolei, fabryki czekolady Sobtzicka, fabryki cygar Preissa i Wiedekinda, papierni Schücka, zakładów obuwniczych Fränkla i innych raciborskich fabryk. Protestujący domagali się wypłaty jednorazowej zapomogi oraz podwyżek płac.