Nocuje wśród wysokich trzcin na terenach zabagnionych.

Pożywienie Ziarna dzikich traw i zbóż uprawnych. Młode karmione są również owadami. Łączą się w duże stada, które wyrządzają spore szkody w uprawach prosa.

Rozmnażanie Tuż przed nastaniem pory deszczowej samiec przechodzi pierzenie i przybiera swoją ognistą szatę. Częścią składową toków jest budowa gniazda, którą wykonuje samiec, nie dopuszczając tam partnerki do czasu jego ukończenia. Gniazdo umieszczone jest wśród gęstych zarośli i ma kształt kuli, do której prowadzi wąski tunel. Gdy samica wybierze danego samca i wejdzie do jego gniazda po raz pierwszy, samiec wykonuje nieprzerwany „taniec” składający się z podskoków, stroszenia piór, skłonów i trzepotania skrzydłami. Samica składa 2–4 jasnoniebieskie jaja i wysiaduje je sama przez około 14 dni. Młode zaczynają widzieć po 6 dniach, a opuszczają gniazdo po 13. W pełni samodzielne są po dwóch tygodniach od opuszczenia gniazda.

Status IUCN uznaje wikłacza płomienistego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity do bardzo licznego. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.

Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wikłaczowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku