Był on za króla Władysława Warneńczyka i Kazimierza Jagiellończyka kasztelanem krakowskim i przejściowo także namiestnikiem całej Małopolski i Rusi, a jego liczne posiadłości dostały się w większości Zaklikom. Kolejny szczyt znaczenia rodu przypadł na drugą połowę XVI wieku, gdy żyli i działali Stanisław Zaklika i jego czterej synowie, z których największą karierę zrobił najstarszy z nich – Zygmunt Zaklika Czyżowski. Jednak począwszy od końca XVI wieku i w pierwszej połowie wieku następnego utracili Zaklikowie w wyniku podziału i odsprzedaży majątku większość swych posiadłości ziemskich, z wyjątkiem klucza czyżowskiego. W wieku XVII i XVIII większość członków rodu znanych jest pod nazwiskiem „Czyżowski”, choć w oficjalnych dokumentach wciąż wymieniani są pod nazwiskiem podwójnym. Ród wygasł w linii męskiej w roku 1761 na Janie Aleksandrze Zaklice Czyżowskim, ostatnim właścicielu dóbr czyżowskich.
Ważniejsi członkowie rodu Mikołaj Zaklika z Międzygórza (zm. 1408) – kanclerz koronny; Jan Zaklika z Międzygórza (zm. 1457) – założyciel linii czyżowskiej; Hieronim Zaklika z Wojsławic (zm.