W 1960 uzyskał tytuł docenta na podstawie habilitacji nt. Badania statystyczno–florystyczne nad rozmieszczeniem nadrzewnych porostów okolic Łodzi, która obroniona była na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UŁ. W 1967 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego.

Praca Od 1 lutego 1928 do 31 sierpnia 1930 pracował jako nauczyciel w Państwowym Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Żółkwi. Od 1 września 1930 aż do wybuchu wojny był nauczycielem w prywatnym gimnazjum i liceum im. J. Piłsudskiego w Koninie. Po wybuchu wojny ewakuował się na tereny Związku Radzieckiego do Pińska, i tam do 15 czerwca 1941 pracował jako nauczyciel biologii i fizyki w szkole średniej nr 1. Napaść Niemiec hitlerowskich na Związek Radziecki uniemożliwiła mu pracę pedagogiczną, i musiał nawet się ukrywać. Miał uzdolnienia muzycznie co ułatwiło mu zostanie organistą w parafii rzymskokatolickiej w Okopach (pow. Sarny), gdzie pracował do kwietnia 1943. Nawiązał wtedy kontakty z partyzantką radziecką na Wołyniu. Początkowo pracował dla niej jako wywiadowca, a wiosną 1943 wstąpił do Zjednoczonych Oddziałów Szyłowa, a następnie został przydzielony do sztabu polskich oddziałów partyzanckich przy Zjednoczeniu gen. Begmy (dowódca płk. Robert Satanowski).