Praktykowanie bibliomancji w chrześcijaństwie było zakazywane począwszy od piątego wieku. Karol Wielki zakazał jej w marcu 789 roku. Mimo tego jednak była ona wciąż powszechnie praktykowana. Istnieje podanie, że nawet święty Franciszek założył swój zakon po trzykrotnym „skonsultowaniu się” z Biblią.
Scena wróżenia z Biblii przedstawiona jest w powieści Ellis Peters Świątobliwy złodziej dziejącej się w roku 1144.
Bibliomancja jest praktykowana również współcześnie, na przykład w obyczaju otwierania Biblii na losowej stronie w poranek dnia Nowego Roku, by temat na niej zawarty stał się ogólną wskazówką na nadchodzący rok. Istnieją również strony internetowe pozwalające na wylosowanie fragmentu Biblii na potrzeby bibliomancji.
Inne religie i kultury Bibliomancja nie dotyczy jedynie chrześcijaństwa, ale również innych religii i kultur: w sikhizmie służy do tego Sri Guru Granth Sahib; w starożytnych Chinach używano księgi Yijing (Księga Przemian); w islamie – Koranu; antyczni Grecy szukali porad w Iliadzie lub Odysei Homera; antyczni Rzymianie używali ksiąg sybillińskich.
Zobacz też Urim i Tummim
Bibliografia
Kategoria:Metody wróżenia Kategoria:Ordalia