Adam Procki, ps. Wacek (ur. 14 kwietnia 1909 w Drohobyczu, zm. 15 czerwca 1990 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, absolwent warszawskiej ASP, uczestnik powstania warszawskiego, autor rzeźb plenerowych i pomników (m.in. pomnik Poległych i Pomordowanych w II wojnie światowej w Puławach).
Życie i twórczość W 1938 rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie u profesora Tadeusza Breyera.
Podczas II wojny światowej przebywał w Warszawie. Współpracował ze spółdzielnią Społem, na zlecenie której zajmował się m.in. deputatami żywnościowymi dla artystów. W tym okresie organizował też materiały niezbędne do pracy artystycznej dla ukrywającej się w domu Rendznerów przy ul. Zakopiańskiej Magdaleny Gross oraz pomagał w dystrybucji wykonanych przez nią figurek Podziemnej Madonny. Uczestniczył w powstaniu warszawskim w Batalionie "Kiliński (Armia Krajowa) w stopniu starszego strzelca.
Rozpoczęte przed wojną studia ukończył 1946–1950 na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych również u profesora Tadeusza Breyera.