Bezpieczeństwo RC4 Pewne sekwencje bajtów pojawiają się nieznacznie częściej w strumieniu szyfrującym RC4 niż inne. W 2000 roku Fluhrer i McGrew opracowali atak oparty na tej własności. Za pomocą tego ataku można wyodrębnić strumień szyfrujący z gigabajta losowych danych wyjściowych.
Atak Fluhrera, Mantina i Shamira W 2001 roku Fluhrer, Mantin i Shamir odkryli, że wśród wszystkich możliwych kluczy RC4 rozkład statystyczny kilku pierwszych bajtów wyjściowego strumienia szyfrującego jest silnie nielosowy. Analizując dużą liczbę wiadomości zaszyfrowanych tym samym kluczem, można uzyskać ten klucz. Odkrycie to pozwoliło na złamanie standardu szyfrowania WEP („”) używanego w bezprzewodowych sieciach typu 802.11. Spowodowało to przyspieszony rozwój standardu szyfrowania WPA, będącego następcą WEP.
Istnieje możliwość obrony przed atakiem tego typu. W tym celu należy odrzucić początkową porcję danych ze strumienia szyfrującego (co najmniej pierwsze 1024 bajty).
Kryptosystemy oparte na RC4 WEP WPA CipherSaber protokół BitTorrent Microsoft Point-to-Point Encryption Secure Sockets Layer (SSL) (opcjonalnie) Secure shell (SSH) (opcjonalnie)
W kryptosystemach oznaczonych „(opcjonalnie)” RC4 jest jednym z wielu szyfrów, które mogą być użyte.
Zobacz też RC5 RC6 VMPC
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szyfry strumieniowe