Zigadenus glaberrimus Michx. – gatunek roślin z monotypowego rodzaju Zigadenus z rodziny melantkowatych, występujący w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych.
Morfologia Pokrój Rośliny zielne osiągające wysokość od 60 do 120 cm.
Łodyga Pędem podziemnym jest grube, skręcone kłącze.
Liście Liście głównie odziomkowe, położone naprzemianlegle, dystalnie zredukowane do przysadek, tworzące pochwę liściową. Blaszki liściowe równowąskie, całobrzegie, o wymiarach 19–42 × 0,5–2 cm, z wiekiem czerwieniejąco-brązowiejące, odosiowo pokryte meszkiem.
Kwiaty Kwiaty obupłciowe, niekiedy na rozgałęzieniach kwiatostanu jedynie męskie, 6-pręcikowe, podzalążniowe, protandryczne, promieniste, szypułkowe, luźno zebrane (od 30 do 75) w wiechę. Wiecha piramidalna, z 2–6 odgałęzieniami, osiągająca rozmiar 10–60×5–12 cm. Szypułki wsparte jajowatymi przysadkami o długości 5–15 mm. Okwiat pojedynczy, trwały, 6-listkowy, o średnicy 2–3 cm. Listki białe do kremowych, jajowate do lancetowatych, o wymiarach 9–15×3–5 mm. Każdy listek doosiowo u nasady z dwoma eliptycznymi miodnikami o zgrubiałych brzegach. Pręciki o nerkowatych główkach.