Ponadto Japonia posiada na ISS własny moduł laboratoryjny Kibō, największy moduł stacji.
Eksploracja Układu Słonecznego W ramach własnych programów Japonia już w 1990 roku umieściła na orbicie Księżyca sondę Hiten, a w 2007 roku kolejny orbiter Kaguya (wcześniejsza nazwa: Selene). W odleglejszych planach jest wysłanie sondy, która oprócz orbitera zawierać będzie także lądownik i łazik księżycowy. W 2010 roku Japonia wystrzeliła orbiter Wenus Akatsuki, jednak z powodu awarii wejście na orbitę Wenus nie powiodło się. Dopiero w 2015 r. przy kolejnym zbliżeniu do planety udało się sondę wprowadzić na odległą orbitę wokół Wenus. Natomiast pełnym sukcesem zakończyło się wysłanie w 2003 roku sondy Hayabusa, która w 2005 roku wylądowała na planetoidzie (25143) Itokawa, pobrała z niej próbki i w 2010 roku dostarczyła je na Ziemię - było to pierwsze takie osiągnięcie na skalę światową. W 2014 roku została wysłana podobna misja Hayabusa 2 do planetoidy (162173) Ryugu, należącej do innego typu spektralnego.
Rakiety nośne Japoński program kosmiczny oparty jest na rakietach nośnych rodziny H-II, która w największej wersji H-IIB może wynieść na niską orbitę wokółziemską ok. 19 t ładunku.